Lunchbonnetjes

Wie is er niet gek op lunchbonnetjes? Iedereen heeft wel eens in zo’n situatie meegemaakt. Je hebt lekker met iemand geluncht en als dan de rekening komt zegt je disgenoot dat hij de rekening wel gaat betalen, omdat hij de kosten toch kan aftrekken voor de zaak. Of nog erger, de rekening wordt gesplitst, maar de tafelpartner kan de bon wel gebruiken voor zijn administratie.

Hoe zit dat nu ook al weer? In bovenstaande situatie klopt het natuurlijk helemaal niet, want het was geen lunch met een zakelijk oogmerk. Maar papier is geduldig en in de administratie is er wel een mouw aan te passen dat het zakelijk lijkt. Laten we ons beperken tot een lunch waarvan ook voor iedereen duidelijk is, dat deze als zakelijk is te beschouwen.

Hoe kijkt de fiscus aan tegen deze lunchkosten? Dan moeten we onderscheid maken tussen de inkomstenbelasting en de omzetbelasting. Omdat je allereerst te maken krijgt met de omzetbelasting, concentreren we ons als eerste op de omzetbelasting.

De fiscus is waarschijnlijk door schade en schande wijs geworden. Zij maakt korte metten met dit fenomeen, waar bij de goeden dan maar moeten lijden onder de kwaden. Artikel 15 lid 5 van de Wet op de omzetbelasting zegt het volgende:

Geen aftrek vindt plaats van belasting welke in rekening is gebracht ter zake van het verstrekken van spijzen en dranken voor gebruik ter plaatse binnen het kader van het hotel-, café-, restaurant-, pension- en aanverwant bedrijf aan personen die daar slechts voor een korte periode verblijf houden.

Dat is gewoon heel erg duidelijk. De btw is niet aftrekbaar voor lunches, diners, borrels en aanverwante zaken. Daardoor is het ook helemaal niet meer zo aantrekkelijk om zakelijk te gaan lunchen of dineren. Ik heb ook de indruk dat het verzamelen van lunchbonnetjes vroeger veel vaker voorkwam dan tegenwoordig.

Een grondige analyse van de wettekst wijst uit dat de btw wel aftrekbaar is als de spijzen en dranken genuttigd worden op kantoor. En dat de btw ook weer aftrekbaar is als het eten en drinken geschiedt in combinatie met een hotelovernachting. Met natuurlijk als randvoorwaarde dat de uitgaven een zakelijk karakter moeten hebben.

Een ander gevolg van deze regel is dat voor de inkomstenbelasting de btw gewoon als zakelijke kosten mogen worden meegenomen. Een lunch van € 43,00 exclusief btw wordt voor de inkomstenbelasting een uitgave van € 52,03. Voor de aftrekbaarheid voor de inkomstenbelasting gelden dan ook weer aparte regels, maar daarover een andere keer meer.

Voorlopige aanslag

Elk jaar doe je braaf je aangifte voor 1 april en als de Belastingdienst een beetje meewerkt heb je voor 1 juli je definitieve aanslag in de bus. Heb je veel aftrekposten, zoals hypotheekrente en giften, dan kan dat vaak een leuk extra zakcentje zijn voor de vakantie. Persoonlijk vind ik dat wel fijn om zo vlak voor de zomer een mooi bedrag bijgeschreven te krijgen op mijn bankrekening. Dus ik laat het lekker zo.

Maar het kan ook anders. Je kunt dat terug te ontvangen bedrag ook gedurende het jaar al krijgen van de Belastingdienst. Dat heet voorlopige teruggaaf. Dan wordt dat bedrag in twaalf maandelijkse termijnen bijgeschreven. Het voordeel daarvan is dat het eerder in je bezit is, dus je kunt er gedurende het hele jaar al leuke dingen meedoen. Of wegzetten op een spaarrekening. Dan levert het zelfs wat op, al is dat met de huidige rentepercentages niet al te veel.

Wat moet je doen om dat bedrag maandelijks te ontvangen? Je moet vragen om een voorlopige aanslag. Dat doe je door een ‘Verzoek of wijziging voorlopige aanslag’ in te dienen bij de Belastingdienst. Dat kan digitaal. Je moet een aantal schattingen invoeren en dan komt er vanzelf een bedrag uit. Een beetje een gedoe, maar het is best te doen. Het zal ongeveer vier weken duren voordat de Belastingdienst je verzoek heeft verwerkt.

Pas wel een beetje op met die schattingen. Als je die te gunstig gaat invullen is het mogelijk dat de voorlopige teruggaaf te hoog is geweest. Met als gevolg dat je bij de definitieve aanslag een flink bedrag moet betalen aan de Belastingdienst. Dat is vooral niet fijn, als je er niet op gerekend hebt.

Ook ondernemers kunnen gewoon een verzoek indienen voor een voorlopige aanslag. Het grappige is dat een ondernemer de voorlopige aanslag gewoon samen mag doen met zijn of haar fiscale partner. Bij de aangifte voor de inkomstenbelasting is dat onmogelijk, bij de aanvraag voorlopige aanslag kan dat wel. Het te ontvangen bedrag komt dan wel bij de aanvrager terecht. De fiscale partner van de aanvrager krijgt dan geen voorlopige teruggaaf.

De ondernemer en zijn fiscale partner mogen ook ieder apart om een voorlopige aanslag vragen. Maar dat is wel veel meer gedoe bij het invullen, dus ik zou het niet doen. Uiteindelijk wordt bij de definitieve aanslag alles toch weer recht getrokken.